Blog Image

Canada 2016 Vancouver > Vancouver

Dag 22 Vancouver en weer naar huis

Reisverslag West Canada Posted on Wed, June 29, 2016 04:56:24

En zo komt aan deze vakantie ook een einde.

De allerlaatste dag rustig opgestaan. Een deel was gisterenavond al ingepakt, voor de rest hadden we s ochtends nog alle tijd.

Nadat alles gereed stond voor vertrek zijn we gaan ontbijten in een Bakery, één die zelfs Dutch Bread verkocht. Wij gingen echter aan de yoghurt met granen en fruit met daarbij nog wat anders lekkers, genoeg om de rest van de dag op te kunnen teren.

Weer terug in het hotel werd voor laatste keer de auto ingeladen en TomTom opdracht gegeven ons naar Gastown te loodsen. Ook hier waren wij 3 weken terug al geweest maar nog niet met zonneschijn.

Wat we daar ook nog niet hadden gedaan was een bezoek op hoogte in de Vancouver Lookout. Op ruim 100 nogwat meter hoogte heb je dan een 360 graden uitzicht over de stad. Wij hebben het wel een spectaculairder meegemaakt maar het was leuk Vancouver nog eens van bovenaf te bekijken.

In Water St werden nog wat aankoopjes gedaan waaronder een aantal nummerplaten van Amerikaanse staten waar wij eerder zijn geweest. Leuk om de achtertuin thuis verder mee aan te kleden.

Na nog een laatste bakkie op een terras reden even na enen richting vliegveld. Nou treft het toeval dat er 1,5 km voor Vancouver airport een outletcenter is gevestigd, iets waar wij de afgelopen weken nog niet aan toe waren gekomen! Eén afslag eerder en we stonden daar op de parkeerplaats.

Allereerst werd Tommie Hilfiger half leeg gekocht waarbij ook druk whappverkeer met het thuisfront. Shirts en vesten werden gefotografeerd en getoond aan Niels en Sven met de vraag of model, kleur en maat de juiste waren. Zo werd er pas na 1 1/2 uur afgerekend en trok de CC bijna krom van de warmte.

Bij Nike werd dit nog eens dunnetjes overgedaan.

Om het overgewicht niet verder uit de hand te laten lopen besloten we even na vieren maar eens te kijken of het e.e.a. nog wel in de koffers en trolley’s paste. Wonderbaarlijk genoeg lukte ons dat glansrijk.

De startknop werd voor de laatste keer ingedrukt voor het ritje naar de rentalcar return waarmee de totaal gereden afstand deze vakantie op 3223 km kwam te staan.

Eénmaal te voet aangekomen bij departures konden de koffers de band op (altijd weer een spannend momentje) waarbij de koffer van Miek ruim 1 kilo te zwaar bleek. De dame achter de desk maakte hier geen probleem van (moet aan mijn charmes gelegen hebben). Mijn koffer was niet aangekomen in de vakantie maar daar zat dan ook geen vuile was in.

Na de avondmaaltijd op het foodplaza door de securitycheck en verder naar de gate waar wij nu wachten op inchecken.
Helaas geen riante beenruimte zoals op de heenreis, dus 9.30 uur afzien tot we in Londen weer op de grond staan.

Terugreis en nabeschouwing

Wij vertrokken met een mooie zonsondergang en een paar laatste blikken op de besneeuwde toppen van de Rocky’s gezien door het vliegtuigraampje.

Achteraf gezien bleek de beenruimte niet het grootste probleem te worden. Doordat we met wat vertraging uit Vancouver vertrokken kon de aansluitende vlucht in Londen net niet worden gehaald. Bij het uitstappen stond al iemand van BA klaar om de passagiers die dezelfde vlucht als ons richting Amsterdam moesten halen, van een expres kaart te voorzien waarmee wij voorrang kregen bij het instappen in de bus die ons van terminal 5 naar 3 moest brengen en waarmee vervolgens ook de lange wachtrij geskipt kon worden bij de sequritycheck. Helaas kregen wij desondanks te horen dat de gate van onze vlucht net was gesloten. Gevolg was aansluiten in een lange rij van lotgenoten en na 1 1/2 uur onduidelijkheid te horen krijgen dat wij later op de avond met een vlucht van good old KLM alsnog naar Schiphol konden doorvliegen.
Met twee vouchers ter waarde van £5,- als pleister op de wonde moesten we, samen met nog een aantal medepassagiers, ons weer snel haasten met een bus naar terminal 4 waar bij de KLM opnieuw ingecheckt kon worden.
Na de vouchers tussendoor nog snel te hebben omgezet in koffie/thee en muffins was het meteen boarden geblazen.
Al met al kwamen wij i.p.v. s avonds kwart over zes pas over half tien aan. Sven die ons kwam afhalen samen met een vriend van hem, heeft zich vanaf vijf uur s middags dus al die tijd moeten vermaken op Schiphol.
Aangekomen bij de bagageband bleek dat de koffers helaas de omzetting naar KLM niet hadden gered en moest daarvoor een rapport worden opgemaakt en dus weer in een lange rij.

Even voor middernacht kon de huisdeur eindelijk weer worden geopend. Beide koffers werden 2 dagen later alsnog netjes thuisbezorgd.

Behalve dit laatste smetje kijken wij ook dit jaar weer terug op een geweldige rondreis! Canada, in ieder geval de westkant, is bijna te mooi. Vooraf waren we bang dat veel bomen, bergen en watervalletjes misschien wat te eentonig zou gaan worden vergeleken bij de afwisselende landschappen aan de Amerikaanse westkust, maar niets is minder waar. Wij zullen zeker nog eens vaker naar deze streek teruggaan.
Uiteraard was het familiebezoek ook één van de hoogtepunten. Er staat inmiddels al een uitnodiging open om bij een volgend bezoek wat langer te verblijven bij één van mijn nichten en haar man.
Volgend jaar misschien?? ?



Dag 21 Vancouver

Reisverslag West Canada Posted on Tue, June 28, 2016 04:10:01

Al onze activiteiten van de afgelopen bijna 3 weken lijken een beetje hun tol te gaan eisen.

Gisterenavond hadden we al geen puf meer om ergens wat te gaan eten. We konden ook nog wel even teren op de late lunch. Vannacht kreeg Miek last van een migraineaanval en lag er vanochtend nog niet echt top bij. Zelf voel ik de vermoeidheid ook maar gezien alles wat wij hebben gezien en gedaan heb ik dat er graag voor over.

Met met wat medische hulpmiddelen en een warme douche was Miek gelukkig weer redelijk snel op de been. Ondertussen informeerde ik naar de ontbijtmogelijkheden. Helaas waren we hiervoor om half elf te laat en dus werd er in de buurt wat gezocht. Tim Hortons een blok verder, bracht uitkomst.

Het plan was om vandaag weer te gaan fietsen. Ons hotel bleek toch geen bikes te hebben staan maar verhuurbedrijven genoeg rond Stanley Park. We vonden er daarom snel één met gratis parkeerplaatsen voor hun klanten. Met fietsen op maat en een helm op het hoofd konden we op weg voor een rondje Stanley Park.

Toen wij hier bijna drie weken terug onze reis begonnen, zag het er in de regen allemaal een heel stuk minder uit. Met het weer van vandaag was het een hele andere wereld.

Met de nodige fotostops en een zonnebreak halverwege waren wij nog geen twee uur later weer terug bij de fietsverhuur. Aangezien onze auto toch gratis stond geparkeerd hebben wij het er even van genomen door meteen te gaan lunchen en aansluitend een stuk door de drukke winkelstraat Robson St te wandelen.

Terug bij de auto werd langs de kust teruggereden naar het hotel waar de SUV opnieuw voor nop kon worden gestald.

Te voet ging het daarna verder naar de aquabus die ons naar Grandville Island bracht, nog geen 2 minuten varen.

Op Grandville Island is een Public Market waar groente, fruit, vis, pasta en alles wat verder nog eetbaar is, gekocht kan worden. Daarnaast zijn er veel kleine winkeltjes te vinden, een bierbrouwerij en gallery’s. Uiteraard kom je daar voor een natje en een droogje ook ruimschoots aan je trekken met live muziek.





Wij hebben daar dan ook de rest van de middag doorgebracht. Even naar zessen zette de aquabus ons weer af bij de halte waar wij ook waren opgestapt.

Bij het hotel aangekomen werd meteen de vuile was uit de auto gehaald want morgen moet alles weer in de koffers passen, het liefst nog onder het max. toegestane gewicht.

Aangezien wij morgenavond pas vertrekken uit Canada hebben we nog bijna een hele dag te besteden. Een outlet vlakbij het vliegveld is eigenlijk het enige wat nog moet worden afgevinkt. Wij zullen ons daar dus moeten zien te beheersen.

Of dat gaat lukken en waarmee wij ons gedurende de dag verder mee hebben vermaakt, dat kan ik wellicht pas weer thuis aan ons weblog toevoegen.



Dag 20 Victoria > Vancouver

Reisverslag West Canada Posted on Mon, June 27, 2016 06:45:19

Opnieuw een stralende dag die voor het grootste deel in Victoria werd doorgebracht.

Gisterenavond pas laat thuis en daarbij werkte de WiFi ook niet mee waardoor het dagverslag pas zondagochtend kon worden geplaatst.

De nummers van Joe Jackson zaten nog lekker in ons hoofd toen we een late breakfast deden in het hotel. Lekker buiten in de zon met zicht op de Gorge Waters, kan de dag mooier beginnen.
Het bezoek aan mijn tante van gisteren was tussen ons het onderwerp van gesprek tijdens het ontbijt. Hoe enthousiast wij werden ontvangen en hoe leuk het was om kennis te maken met nichten en neven die we nog niet eerder hadden gezien en uiteraard een weerzien met tante zelf en Lucy en Rick! Deze middag zal ons nog lang bijblijven.

Na het ontbijt werd de bagage weer ingeladen want na ons bezoek aan Victoria reden we direct door naar de ferrie die ons ‘s avonds weer naar het vaste land zou brengen.

Even voor elven stonden wij weer in de parking in Brougthon St en ging het te voet verder richting haven.

Daar aangekomen besloten we weer eens het water op te gaan, voor de vijfde keer deze vakantie (de ferrie overtochten niet meegeteld). Dit keer werd er per haventaxi een Tour door de haven gemaakt waarbij een aantal keer de startstrook voor de watervliegtuigen moest worden gekruist.

Op 3 kwart van de Tour werd er aangelegd bij de Fishermanswarff, waar wij van boord zijn gegaan om daar rond te lopen.

Na de bedelende zeehonden te hebben gezien en wat leuk opgepimpte woonboten, liepen er verder terug naar het beginpunt van de tour.

In en rond Government St werd de rest van de middag doorgebracht. Een hele gezellige sfeer met markt en live muziek.

Uiteraard werd er ook een terras uitgeprobeerd!

Mooiste aanschaf van de dag was, wat Mieke betreft, een rode houten kano op schaal, die een mooi plekje thuis gaat krijgen.

Parkeergeld was betaald tot even over half vier en vanaf dat tijdstip was het nog een goed half uurtje karren naar Schwartz Bay waar de veerboot vertrekt.

Wij kwamen daar iets aan de vroege kant aan voor de gereserveerde plek op de boot van 6 pm en moesten dus nog een tijdje geduldig wachten in de stand-by lane. Gedurende het wachten werden er nog, m.i. veel te dure, impulsaankopen gedaan; een leren broekriem en armbandje.

Met een kwartiertje vertraging vertrok onze boot en lieten wij Vancouver Island achter ons. Maar wij komen hier zeer zeker nog eens terug!

De overtocht was mooi en aan dek in de zon was het prima vertoeven. Na 1 1/2 uur varen legde de “Queen of New Westminster” aan in Tsawwassen. Eenmaal aan land was onze navigatie een beetje de weg kwijt maar uiteindelijk kwamen wij even voor negen uur toch veilig aan bij ons laatste hotel in hartje Vancouver.

Morgen nog een hele dag Vancouver waarbij we wellicht gebruik kunnen maken van de gratis fietsen die ons hotel beschikbaar stelt. Het wordt er in ieder geval wel weer voor!?



Dag 19 Een ochtend in Victoria, een middag met familie en een avond met Joe Jackson

Reisverslag West Canada Posted on Sun, June 26, 2016 16:16:53

Vandaag het familiebezoek bij mijn tante en neven en nichten centraal, van wie ik er maar één zeven jaar geleden eerder heb ontmoet.

Wij waren om 1.00 pm uitgenodigd voor de lunch dus was er s ochtends nog tijd over om downtown Victoria te bezoeken. Het was eindelijk weer eens heerlijk weer en gaande weg de dag zou het alleen nog maar beter worden.

We begonnen met een rondje langs de haven. Wat zag dat er leuk uit! Daarna een aantal winkeltjes bekeken en verder in het centrum rondgewandeld.
Bij de ticketverkoop kochten we meteen twee kaartjes voor het concert dat Joe Jackson toevallig vanavond in Victoria heeft gegeven. In maart hebben wij zijn fantastische concert in Rotterdam al bijgewoond dus ook deze tweede kans lieten we niet lopen.

Tegen half een weer terug naar ons hotel om ons snel even op te frissen want de middag stond in het teken van familiebezoek.

Mijn tante An woont al sinds 1953 in Victoria en is getrouwd geweest met de broer van mijn moeder. Eén van haar dochters Lucy met haar man Rick hebben wij 7 jaar geleden al eens ontmoet toen zij samen met mijn tante in Nederland waren. De rest van de familie kenden wij nog niet.

Even na één uur werden wij hartelijk ontvangen bij mijn tante thuis, slechts op een paar minuten rijden van ons hotel.

Na een leuke kennismaking met neven en nichten werden wat kleine geschenken over en weer uitgewisseld en kregen wij vervolgens een uitgebreid en heerlijk lunchbuffet voorgeschoteld. Uiteraard werd er ondertussen druk bijgepraat.

Na het maken van een aantal groepsfoto’s werd een bezoek gebracht aan het graf van mijn oom waarna cousin Lucy en haar man Rick ons meenamen naar Mount Douglas. Je hebt daar een prachtige 360 panoramaview over de zuidkant van Vancouver Island met aan de horizon het Canadese vaste land en meer naar het zuiden dat van de USA.

Na nog een stop bij Tim Hortons werd er bij mijn tante uitgebreid afscheid genomen.

Het was een hele leuke en gezellige familiereünie! ??❤️

Daarna zijn we opnieuw richting downtown gereden voor een avond met Joe Jackson dus.

Het concert werd gehouden in het Royal Theatre, een oude theater van binnen in Victoriaanse stijl. Heel apart.

Joe en zijn begeleidingsband waren weer top!

Na afloop werd er nog even een snelle hap gedaan bij een Denny’s.

Morgen brengen wij nog het grootste deel van de dag door in Victoria voordat we s avonds om 6.00 pm met de ferrie weer terugvaren naar het vaste land en in Vancouver toch echt het allerlaatste hotel opzoeken voor 2 nachten.



Dag 18 Ucluelet > Victoria

Reisverslag West Canada Posted on Sat, June 25, 2016 06:16:19

Vandaag een rit richting het eindpunt van onze reis maar zover is het nog niet.

Om half tien zwaaiden wij Ucluelet gedag en was het de weg zoals wij er gekomen waren maar dan omgekeerde richting de bergen in. Het begin is vrij bochtig en smal met veel stijgen en dalen. Voorzichtigheid geboden dus. Daar werden wij ons maar weer al te zeer van bewust toen we na een minuut of 20 rijden een camper op z’n zijkant in de greppel zagen liggen. Zo te zien stonden de inzittenden er heelhuids naast en was er al iemand gestopt om hulp te bieden. Je rijdt daarna toch met nog meer beleid.

Een koffiestop werd gemaakt bij Tim Hortons in Port Alberni. Tijdens de koffie werd ik gebeld door mijn pa maar de verbinding werd direct weer verbroken. Meteen even teruggebeld en dat ging beter. Er bleek gelukkig niets aan de hand te zijn.

Na de koffie doorgereden naar Cathedral Grove. Dit is een stuk oerbos met mega dikke en met name hoge bomen waarvan sommige al meer dan 1000 jaar oud zijn.

Hier twee korte loops gedaan en de nodige mooie plaatjes weer kunnen schieten.



Na een goed uur werd verder gereden naar de volgende halte, Englishman Falls, 40 km verder.

Ook dit was een mooie waterval om te zien, weer heel anders dan alle vorige die we zijn tegengekomen. Helaas begon het wel weer de plenzen toen we de trail langs de canyon liepen maar onder het bladerdak hielden we het redelijk droog. Weer terug bij de auto werd geluncht bij een overdekte picknicktafel.

Toen de broodjes er weer in zaten konden we weer verder op weg naar Victoria.

Onderweg kwamen we echter eerst nog terecht in de old town van het plaatsje Duncan, City of Totems zoals het zichzelf aanprijst. En dat was niets te veel want het oude centrum staat er vol mee. Je kan er zelfs de Totems Walking Tour maken. Door de op het trottoir geschilderde voetstappen te volgen kom je zo langs alle totempalen.

Onderweg ook nog wat leuke houten souvenirs gekocht voor thuis waaronder uiteraard een kleine totem.

De laatste 40 km was het druk op de weg omdat we midden in de avondspits reden. Maar even na vijf uur werd er ingecheckt in ons nieuwe hotel voor de komende twee nachten.

Heerlijk gegeten in en authentieke Engelse brouwerij/herberg/pub met de naam The 4 Mile House.

Morgen wacht het familiebezoek waar al lang naar uitgekeken wordt! ?



Dag 17 Ucluelet

Reisverslag West Canada Posted on Fri, June 24, 2016 06:52:09

Donderdagochtend 6 am, vroeg wakker.

Eerste blik naar buiten, grijs en miezerregen. Snel dus maar weer tussen de lakens en nog een keer omdraaien.

1 1/2 Uur later ziet het er buiten nog niet veel beter uit. De weer-app geeft wel aan dat het droger wordt maar daar is nu nog weinig van te merken.

Half negen het ontbijt op de kamer gegeten, muesli, yoghurt met vruchten, afgekeken van Zoë’s gisteren.

Om 10:45 uur moeten we ons melden voor de whaletour. Het bedrijfje zit op 3 minuten lopen en het lijkt ineens droger te worden, dus laten we de regenjacks achter. Als we onderweg zijn gaat de “douche” opnieuw even open en komen we toch licht vochtig binnen bij Jamie’s.

We zijn niet de enige die de Tour in een open Zodiac gaan doen, in totaal gaan er 8 mee waaronder een ander Nederlands echtpaar waar we gezellig mee aan de praat raken.

Even voor elven krijgt een ieder een stormsuite aangemeten en worden een muts en handschoenen uitgereikt. Vlak voor we de boot op gaan besluit de schipper dat we ook nog maar regenjassen over ons pak moeten aantrekken. Dat belooft dus wat!

Nadat iedereen in de boot heeft plaatsgenomen krijgen we nog wat laatste instructies en varen we langzaam het haventje uit. Eénmaal uit de haven gaat het gas er volop en klapt onze Zodiac met regelmaat hard op de golven. Het valt ons wel ineens op dat het droog is en dat de spetters die we nog krijgen opspattend zeewater is.

Een eerste stop is bij een rif waar een zeeotter rondzwemt samen met haar jong. Daarna zet de schipper koers naar een wat grotere rots waar een kolonie zeeleeuwen op huist. Ook hier blijven we even ronddobberen.

Dan wordt het tijd om op zoek te gaan naar waar we eigenlijk voor zijn gekomen, de walvissen. De lucht is ondertussen opengebroken en kleurt eindelijk weer hemelsblauw. Ik denk dat dit te danken is aan mijn Canadese tante, waar wij zaterdag op bezoek gaan, die ons gisteren een e-mail stuurde met als onderwerp “Rain, rain go away” waarschijnlijk met een BCC naar de weergoden die daarnaar hebben geluisterd.

Een eerste grijze walvis laat zich zien. Het blijkt “The Admiral” te zijn zoals de schipper de meeste bij naam kent.

Naast de spray zien we een paar keer de rug boven water komen.

Naaste deze grijze zien we even later nog een tweede en een bultrug boven water verschijnen. Met de telelens lukt het mij om ook nog een staart op de kiek te krijgen!

Na drie uur zat de Tour er weer op en werd met zeebenen weer voet aan wal gezet.
Met de andere Nederlanders werden de e-mailadressen uitgewisseld om foto’s achteraf over en weer te sturen.

Daarna snel naar ons pension voor de lunch. Gelukkig deze lekker op de veranda kunnen nuttigen.

Aangezien de zon nog steeds een klein beetje aanwezig was, en belangrijker het nog droog was, zijn wij snel weer de auto ingestapt op weg naar de parkeerplaats bij het startpunt van de Wild Pacific Trail. Deze loopt langs de zuidwestkust van Ucluelet door het Rainforest.

Bij Brown’s Beach zetten we de auto in een parkeervak en starten er de trail. Wat ziet de wereld er toch ineens anders uit als het droog is al gaat de zon nog even schuil achter de wolken.

We besluiten wel te zien hoever we komen maar de natuur om ons heen is zo mooi met diverse doorkijkjes naar zee, dat de kilometers in no time voorbij vliegen. In een klein uur tijd liggen er al ruim 4 kilometer achter ons inclusief veel fotostops en het nodige klimmen en dalen.

Als dan de zon het groen om ons heen nog eens extra kleur geeft nemen wij de Ancient Cedars loop er ook nog maar even bij.

Uiteraard moet dezelfde weg terug om weer bij de auto uit te komen al slaan we hierbij de extra Artist loops over en kiezen voor de bypass paden.

Heerlijke wandeling en wat een verschil met gisteren.

Op de zuidpunt van Ucluelet kan ook nog de Lighthouse loop worden gelopen. De smaak volledig te pakken hebbende rijden we daar dus naar toe nu het nog kan.

Vanaf de parkeerplaats is het 1,5 km naar de vuurtoren en daar aangekomen staat er een mooi bankje voor ons klaar en breekt de zon helemaal door. Reden voor ons om lekker plaats te nemen en te genieten van het uitzicht op zee.

Even na zessen zijn we weer “thuis” en gaat een drankje en een chippie er wel in. Onze gastvrouw Denise komt nog even langs om te informeren hoe laat wij morgen denken te vertrekken en maken met haar nog een praatje over van alles en nog wat.

Eten doen we vanavond voor de derde keer op rij in de Cedar Grill waar de burger en Ribs heerlijk smaken. Ondertussen is het wel weer zachtjes gaan regenen maar dat deert ons in het geheel niet meer. We kunnen weer terugkijken op een fantastische dag.

Morgen vertrekken we hier weer en rijden met wat tussenstops naar Victoria, helemaal op de zuidpunt van VI.



Dag 16 Ucluelet

Reisverslag West Canada Posted on Thu, June 23, 2016 03:25:42

Lekker geslapen in ons nieuwe onderkomen maar helaas wakker geworden met regen. Wij zagen de bui al een paar dagen hangen want de nieuwe storing was bijtijds voorspeld.

Niets aan te doen, maar weer hopen op wat droge periodes en het beste er van maken.

Vanwege het slechte weer hadden we ook geen haast met opstaan. Ontbijt was hier niet ingegrepen en werd daarom om half tien buiten de deur gedaan in Zoë’s Bakery, op 1 minuut rijden. Ja, rijden want we besloten daarna meteen met de auto verder te gaan.

Zoë’s probeerde ons te verleiden met allerlei lekkers, voornamelijk zoetigheden maar Miek wist zich het beste te beheersen met muesli, vruchten en yoghurt.

Na het ontbijt de straat overgestoken naar Jamie’s, de lokale excursie specialist.

Gewikt en gewogen wanneer wij welke Tour het beste zouden kunnen doen. Wij hadden de keuze tussen bear-of whalewatching en of vandaag of morgen.

Uiteindelijk de gok genomen dat het morgen beter weer wordt en gekozen voor de whales om dat we deze vakantie al wat beren zijn tegengekomen. Dat dus voor morgen. Vandaag gingen we wandelen in het Pacific Rainforest dat ligt langs de weg naar Tofino, op 15 km afstand van Ucluelet.

Toen de auto daar was geparkeerd konden we op pad voor de eerste van de twee loops. Het route ging vrijwel geheel over houten boardwalks met enkele trappen omhoog en omlaag. De natuur was geheel anders dan we de afgelopen weken hebben gezien, dichte begroeiing met veel groen en meter hoge bomen. Echt heel apart om doorheen te lopen.

Apart is ook dat het in het Rainforest nota bene droger was dan daarbuiten. De dichte beplanting werkt als een soort van afdak boven ons hoofd.

Na loop A ging het vervolgens verder met loop B, die meer aan de kust lag. Ook hier de houten boardwalks die zo nu en dan wel wat glibberig waren.

Halverwege kwamen we een vrijwel holle boom tegen, altijd leuk voor een foto. Het erin klimmen verliep probleemloos maar als je er dan na de fotosessie “sierlijk” uit wilt springen en daarbij niet in de gaten hebt dat de grond schuin afloopt, tja dan zit je ineens op de knieën en kantelt je bovenlijf nog een stukje door. Deze val met mijn handen kunnen breken echter toen ik mijn linker middelvinger bekeek zag ik dat de twee bovenste kootjes ineens naar tien uur wezen t.o.v. de rest. Even de schrik dat hij gebroken zou zijn maar gelukkig slechts uit de kom en snel weer recht kunnen zetten. Zo liep dit goed af en is het “leed” slechts een wat opgezwollen pijnlijke vinger. Deze “eikel” is dus vandaag letterlijk UIT een boom gevallen. ?

De rest van de route hebben we redelijk veilig kunnen voltooien op twee uitglijers na (1 p.p.).

Omdat het nog steeds regende besloten wij een kijkje te gaan nemen in het stadje Tofino. Geen metropool vol met shoppingmalls, in tegendeel. Maar wel veel giftshops waar droog kon worden rondgesnuffeld. De pluutjes moesten er ook weer aan te pas komen om ons “onoverdekt” enigszins droog te houden. Uiteraard zaten ook alle coffeeshops vol met dit weer en dus besloten we ons lunch in de supermarkt aan te schaffen en weer retour huiswaarts te gaan om deze op de kamer te gebruiken.

Helaas wilde het niet echt droger worden en dus vandaag maar noodgedwongen wat tijd gedood door wat eerder aan het dagverslag te beginnen.
Na een uurtje of twee binnen toch maar weer de paraplu’s ter hand genomen en de stoute wandelschoenen aangetrokken om door Ucluelet te wandelen. Nu is dit dorpje net groot genoeg dat mijn maatje 48 er in past dus na drie giftshops hield het wel zo’n beetje op. De rest lag er wat troosteloos bij terwijl het met wat zon hier erg mooi moet zijn in de omgeving.

Wat het avondeten betreft is de keuze ook te overzien maar ook hiervoor zullen we vast wel een geschikte tent weten te vinden.

Morgen dus whalewatchen in een zodiac. Het mag wat mij betreft plenzen als de walvisjes maar een mooie show ten besten geven. ?



Dag 15 Nanaimo > Ucluelet

Reisverslag West Canada Posted on Wed, June 22, 2016 03:55:35

Vandaag dus van Oost naar West op het eiland. Voor de daarvoor af te leggen 170 kilometers hadden wij de hele dag de tijd.

Er werd dus s ochtends rustig aan gedaan, althans in ieder geval door mij. Mieke moest de zak chips die zij gisterenavond helemaal alleen naar binnen heeft gewerkt ?, er op de loopband weer aftrainen. Nadeel voor mij was dat ik nu zelf mijn koffie moest zetten.

Om negen uur aan het ontbijt en een uurtje later werd de Hyundai weer in beweging gezet.

Eerste geplande stop waren de Little Qualicum Falls langs de Alberni Hwy op zo’n 40 km rijden.

Deze Falls bestaat uit twee verschillende watervallen, een upper en een lower.

Eerst maar eens omhoog naar de upper. De temperatuur was er aangenaam met een lekker zonnetje tussen de bomen door. Ook de omgeving was weer van een ongekende schoonheid.

De upper werd uitgebreid op foto en video vastgelegd waarna het enigszins afdalen was naast de lager gelegen waterval. Deze was iets minder spectaculair maar ook erg mooi om te zien.

Een goed uur later kwamen we weer op de parking uit en gingen we verder westwaarts.

Bij Cameron Lake werd kort daarop ook nog snel even een fotostop gemaakt.

Na de stad Port Alberni werd de weg al snel een stuk bochtiger en smaller er reden we de bergen in, die hier op het eiland dus ook zijn incl. nog besneeuwde toppen.

Tegen enen zochten we een rest area op voor de lunch. Bijna vaste prik broodjes met hotdog worstjes aangevuld met appel en banaan.
Mieke vond in de washroom nog een smartphone die aan geen van de andere aanwezigen toebehoorde. Helaas was de telefoon vergrendeld en was er ook geen bereik om evt. de rechtmatige eigenaar te bellen. We hebben ‘m maar weer teruggelegd waar hij gevonden was in de hoop dat hij daar alsnog zou worden opgehaald.

Goed, even later reden wij het Pacific Rim National Park binnen en werd na een bezoek aan het visitorcenter doorgereden richting kust waar wij op het strand een wandeling hebben gemaakt. Hoewel geen zon meer was de temperatuur nog steeds aangenaam.

De eindbestemming voor vandaag en de komende 2 dagen Ucluelet werd tegen vieren bereikt. Onze gastvrouwe van het pension, Denise, was zelf nog niet thuis maar had ons per mail al doorgegeven dat de toegang tot onze kamer open zou zijn en de sleutel binnen klaar zou liggen. En dat klopte inderdaad.

Nadat de bagage was uitgeladen werd er een rondje door dit kleine vissersplaatsje gemaakt en bij terugkeer bleek Denise ook inmiddels thuis te zijn.

Het was een gezellige kennismaking waarbij we een aantal tips kregen over de omgeving en de tours en hikes die je hier kunt maken en desgevraagd over de restaurants hier in de buurt.

s Avonds een prima restaurant gevonden en de buikjes weer meer dan rond gegeten. Om het eten te laten zakken nog even naar uit uiterste punt gereden van Ucluelet bij het lighthouse en daar nog even rondgelopen.

Morgen maar eens kijken wat het weer doet en vervolgens onze plannen daarop verder afstemmen.



Next »